โรคใบติดหรือใบไหม้
Rhizoctonia sp.
ความรุนแรง ปานกลางเชื้อราฤดูฝน
อาการที่เห็น
พบแผลคล้ายน้ำร้อนลวกบนใบ บริเวณกลางใบหรือขอบใบ
แนวทางจัดการ
- ตัดแต่งกิ่งทุเรียนให้เหมาะสม โดยให้มีความชื้นในปริมาณที่ต้นทุเรียนเจริญเติบโตได้ดี และมีความชื้นในทรงพุ่มไม่เหมาะต่อการเข้าทำลายของเชื้อโรค
- ในช่วงทุเรียนแตกใบอ่อนควรหมั่นสำรวจอาการของโรค หากพบโรคควรตัดกิ่งที่เป็นโรคออกนำไปเผานอกแปลงปลูก และพ่นด้วยสารกำจัดโรคพืช เช่น คาร์เบนดาซิม คอปเปอร์ออกซีคลอไรด์ แมนโคแซบ
- เก็บและรวบรวมเศษใบเป็นโรคที่ร่วงหล่นอยู่บริเวณโคนต้น แล้วนำไปเผาทำลายเพื่อลดปริมาณเชื้อโรคในแปลงปลูกให้น้อยลง
- ในแปลงปลูกที่ความชื้นสูง และมีการระบาดของโรคเป็นประจำ ควรใส่ปุ๋ยที่มีไนโตรเจนต่ำ เพื่อลดความอุดมสมบูรณ์ของการแตกใบ
ระยะเวลาดูแลโดยทั่วไป 14-28 วัน
การป้องกัน
- ปรับดินให้ระบายน้ำได้ดี
- ตรวจสอบการระบายน้ำในแปลงปลูก
- การใช้เชื้อชีวภาพและปุ๋ย
- ตัดแต่งกิ่งและใบ
สารที่มักใช้กับโรคนี้
รายชื่อนี้เป็นข้อมูลประกอบ ไม่ใช่คำสั่งให้ใช้และไม่ได้ระบุอัตราผสม อัตราและช่วงเวลาที่ปลอดภัยให้ดูจากฉลากผลิตภัณฑ์ และปรึกษาสำนักงานเกษตรอำเภอหรือนักวิชาการเกษตรในพื้นที่ก่อนใช้ทุกครั้ง
- โพรคลอราซ (Prochloraz): ใช้ในรูปของสารละลายฉีดพ่นหรือทาบริเวณที่เป็นโรค
- คาร์เบนดาซิม (Carbendazim): ใช้ฉีดพ่นเพื่อป้องกันการระบาดเพิ่มเติม
- แมนโคเซบ (Mancozeb): ใช้ป้องกันเชื้อราในดินหรือฉีดพ่น
- ไตรโฟรีน (Triforine): มีฤทธิ์กำจัดเชื้อราในกลุ่มนี้ได้ดี